چندین دیدگاه مختلف در مورد تعریف وجود دارد. برخی از کارشناسان معتقدند که استفاده از نام عمومی - پشتی یا کمردرد غیر اختصاصی - صحیح تر است. مشکلات در تعریف نیز به این دلیل است که متخصصان مختلفی با این بیماری کار می کنند - متخصصان مغز و اعصاب، ارتوپدها، جراحان مغز و اعصاب و پزشکان عمومی. گاهی اوقات فردی که مبتلا به پوکی استخوان ستون فقرات است به متخصص قلب مراجعه می کند، زیرا تظاهرات این بیماری بسیار شبیه به درد در قلب است.
اصطلاح "استئوکندروز ستون فقرات" توسط هیلدبرانت در سال 1933 به عنوان یک بیماری دژنراتیو چند عاملی بخش حرکتی ستون فقرات پیشنهاد شد.
استئوکندروز ستون فقرات یک فرآیند پاتولوژیک در ستون فقرات است که با اختلالات تخریبی-تخریبی مهره ها و دیسک های بین مهره ای مشخص می شود. خطر بیماری به دلیل روند پنهان فرآیند است. پس از پذیرش، بیماران وارد مرحله عوارض می شوند، زمانی که درد شدید شروع می شود.
علل پوکی استخوان
استئوکندروز ستون فقرات در نتیجه تأثیر عوامل مستعد کننده بر بدن انسان رخ می دهد. محرک های ایجاد استئوکندروز: وراثت. آسیب های کمر؛ نقایص مادرزادی یا اکتسابی در ساختار سیستم اسکلتی عضلانی (پاهای صاف، تغییر در وضعیت بدن). نارسایی های متابولیک ناشی از بیماری های اندام های ترشح داخلی؛ تغذیه نامناسب و اضافه وزن؛ این بیماری بر اساس جنسیت متفاوت نیست. عفونت های ویروسی و باکتریایی؛ سبک زندگی: بلند کردن و حمل اشیاء سنگین، کار در هوا، قرار گرفتن در معرض ارتعاش مداوم، عدم فعالیت بدنی. بار روانی-عاطفی مداوم؛ عادات بد: سیگار کشیدن، الکل، مواد افیونی.
استئوکندروز ستون فقرات: انواع
استئوکندروز ستون فقرات بر اساس سطح آسیب تقسیم می شود. هر نوع دارای ویژگی های متمایز و ویژگی های درمانی خود است.
استئوکندروز ستون فقرات کمری.
شایع ترین بیماری کمر، پوکی استخوان در ناحیه کمر است که با بار سنگین در این ناحیه خاص همراه است. مستعد عوارضی مانند بیرون زدگی دیسک های بین مهره ای و بروز فتق اعم از تک و متعدد. در صورت بروز عوارض، ممکن است با اختلال در عملکرد اندام های لگنی و آتروفی عضلات اندام تحتانی همراه باشد.
استئوکندروز ستون فقرات گردنی
رتبه دوم در طبقه بندی بیماری های کمر. فرآیندهای پاتولوژیک در نتیجه یک سبک زندگی بی تحرک و افزایش بار روی کمربند شانه ایجاد می شود. عضلات گردن نیاز به آموزش خاصی دارند که در غیاب آن با توجه به رشد ضعیف خود به سادگی نمی توانند با بار مقابله کنند.
استئوکندروز ستون فقرات قفسه سینه
نادرترین آسیب شناسی کمر به دلیل تحرک کم منطقه و توسعه یافته ترین کرست عضلانی است. تشخیص آن به دلیل یک دوره طولانی بدون علامت و تقلید از سایر بیماری ها (بیماری عروق کرونر، نورالژی بین دنده ای، بیماری های ریوی) دشوار است.
فرآیند مشترک
آسیب شناسی به طور همزمان چندین بخش را تحت تاثیر قرار می دهد، به ندرت و در پس زمینه بیماری های مادرزادی سیستم اسکلتی عضلانی رخ می دهد و عملا غیر قابل درمان است.
مراحل پوکی استخوان و عوارض احتمالی
شرحی از چهار مرحله استئوکندروز ستون فقرات توسط Osna در سال 1971 ارائه شد. آنها برای فرمول بندی تشخیص استفاده نمی شوند، اما به ما اجازه می دهند تا چگونگی پیشرفت بیماری را درک کنیم.
- دیسک های بین مهره ای کمتر الاستیک می شوند. دیسک ممکن است کمی تغییر شکل داده باشد. هسته پالپوس داخلی درون دیسک جابجا می شود. این مرحله یا اصلاً خود را نشان نمی دهد یا درد جزئی ایجاد می شود.
- در مرحله دوم، ممکن است ترک هایی در دیسک ظاهر شود و رباط های اطراف ضعیف شوند. اتصال مهره ها ناپایدار می شود. حملات درد حاد با اختلال در توانایی کار رخ می دهد.
- مرحله سوم با آسیب کامل به دیسک بین مهره ای مشخص می شود. هنگامی که هسته پالپوس از دیسک فراتر می رود، فتق دیسک بین مهره ای رخ می دهد. ممکن است تغییر شکل ستون فقرات یا گیرکردن ریشه های عصبی رخ دهد.
- در مرحله چهارم، بافت های اطراف تحت تاثیر قرار می گیرند - مهره ها، رباط ها، غشای ستون فقرات. در نتیجه، بخش ستون فقرات ممکن است کاملاً تحرک خود را از دست بدهد.
در نتیجه استئوکندروز ستون فقرات، در برخی موارد عوارض مختلفی ایجاد می شود. مشکلات دیسک بین مهره ای، فتق و بیرون زدگی می تواند منجر به باریک شدن کانال نخاعی، فشرده شدن نخاع و ناتوانی شود.
بسته به سطح آسیب، مشکلات مختلفی در درگیری ریشه عصبی ممکن است. اینها نورالژی بین دنده ای، اختلال در حساسیت و عملکرد حرکتی اندام های فوقانی و تحتانی و اختلال در عملکرد اندام های داخلی است. التهاب عصب سیاتیک یا سیاتیک نه تنها باعث درد شدید می شود، بلکه می تواند منجر به بیماری های لگنی و ناباروری شود.
علاوه بر ریشه های عصبی، پوکی استخوان می تواند باعث فشرده شدن عروق مهره شود. اگر جریان خون در شریانهای مهرهای که در ناحیه گردن رحم جریان دارند و مغز را تامین میکنند مختل شود، ممکن است اختلالات مغزی، مشکلات بینایی یا شنوایی، تنفس یا عملکرد قلب ایجاد شود.
تشخیص پوکی استخوان
در چارچوب پزشکی رسمی، تشخیص پوکی استخوان شامل معاینه توسط متخصص مغز و اعصاب برای تعیین میزان آسیب به ریشه های عصبی، آزمایش رفلکس ها و حساسیت است.
از روش های ابزاری زیر می توان استفاده کرد:
- سونوگرافی عروقی می تواند درجه اختلال گردش خون را نشان دهد، به عنوان مثال، در شریان های مهره ای.
- رادیوگرافی ستون فقرات؛
- CT همچنین از روش های اشعه ایکس استفاده می کند، اما به شما امکان می دهد یک تصویر سه بعدی از ناحیه مورد مطالعه بسازید و حتی جابجایی های کوچک مهره ها را تشخیص دهید.
- MRI در مطالعه بافت های نرم تخصص دارد، به شما امکان می دهد وضعیت نخاع را ارزیابی کنید و ساختار داخلی دیسک بین مهره ای را تجسم کنید.
برای تشخیص افتراقی از آزمایشات آزمایشگاهی، آزمایش خون و ادرار عمومی و متابولیسم کلسیم استفاده می شود.
درمان پوکی استخوان پیچیده است.
- اولین و بسیار مهم درمان در درمان پوکی استخوان سبک زندگی است. عادی سازی شرایط کار، ورزش متوسط و منظم و همچنین خواب سالم به طور قابل توجهی باعث بهبود وضعیت بیماران می شود.
- برای درمان دارویی پوکی استخوان ستون فقرات، متخصص مغز و اعصاب یا پزشک عمومی ممکن است داروها را تجویز کند. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی اغلب تجویز می شوند - این درمان استاندارد برای پوکی استخوان ستون فقرات است. آنها درد را کاهش می دهند و التهاب را کاهش می دهند. شل کننده های عضلانی به کاهش اسپاسم عضلانی کمک می کنند. ویتامین ها و آنتی اکسیدان ها برای محافظت از بافت عصبی در برابر آسیب تجویز می شوند. با این حال، هر دارویی دارای عوارض جانبی است، به عنوان مثال، NSAID ها می توانند بر معده تأثیر منفی بگذارند.
- علاوه بر داروها، از فیزیوتراپی استفاده می شود، به عنوان مثال ماساژ برای استئوکندروز ستون فقرات، و همچنین درمان دستی. در صورت بروز عوارض شدید پوکی استخوان، ممکن است نیاز به جراحی باشد، اما تنها در صورتی که اثری از درمان محافظه کارانه طولانی مدت نداشته باشد، تجویز می شود.